Domowy tonik z wody różanej przygotujesz z płatków róży i wody destylowanej. Po oczyszczaniu może pomagać przywrócić skórze jej naturalne, lekko kwaśne pH, ale ponieważ nie zawiera konserwantów, wymaga przechowywania w lodówce i zużycia w ciągu maksymalnie dwóch tygodni.
Jakie składniki są potrzebne?
Do przygotowania małej porcji toniku wybierz świeże lub suszone płatki róży, najlepiej pochodzące z uprawy bez pestycydów. Możesz użyć róży damasceńskiej albo innej odmiany przeznaczonej do celów kosmetycznych. Nie stosuj kwiatów z kwiaciarni, ponieważ mogą być zabezpieczane środkami, które nie nadają się do kontaktu ze skórą.
Potrzebujesz:
- 2–3 garści płatków róży, świeżych lub suszonych
- 250 ml wody destylowanej
Woda destylowana ogranicza ilość minerałów i drobnoustrojów obecnych w zwykłej wodzie kranowej, dlatego lepiej sprawdza się jako baza domowego kosmetyku.
Jak zrobić domowy tonik z wody różanej?
Przed rozpoczęciem przygotuj szklany słoik lub garnek, sitko albo gazę oraz małą butelkę z atomizerem. Wszystkie naczynia i akcesoria dokładnie umyj, a następnie wyparz. Ograniczenie zanieczyszczeń na tym etapie pomaga spowolnić psucie się toniku.
Przygotowanie przebiega w kilku krokach:
- Opłucz płatki róży, jeśli są świeże, i usuń uszkodzone lub zwiędłe części.
- Umieść płatki w wyparzonym naczyniu i zalej je gorącą wodą destylowaną.
- Przykryj naczynie i pozostaw napar na około 3 godziny. Płatki powinny oddać wodzie kolor oraz zapach.
- Przecedź płyn przez wyparzone sitko lub jałową gazę, aby usunąć resztki roślin.
- Przelej tonik do czystej butelki, najlepiej z atomizerem, i od razu włóż do lodówki.
Możesz też przygotować tonik metodą cieplną. Płatki zalej wodą destylowaną, a następnie podgrzewaj pod przykryciem na małym ogniu przez około 10 minut. Po ostygnięciu przecedź płyn i przelej go do butelki. Ta wersja jest szybsza, lecz domowy preparat nadal nie jest profesjonalnym hydrolatem otrzymywanym przez destylację parową.
Higiena i przechowywanie toniku
Domowy tonik zawiera wodę i składniki roślinne, ale nie ma konserwantów. Z tego powodu może stać się środowiskiem sprzyjającym rozwojowi bakterii i pleśni, nawet jeśli początkowo wygląda oraz pachnie prawidłowo.
Domowy tonik przechowuj wyłącznie w lodówce i zużyj w ciągu maksymalnie dwóch tygodni. Przygotowanie mniejszej porcji jest bezpieczniejsze niż przechowywanie dużej butelki przez długi czas.
Przed użyciem sprawdź kilka podstawowych warunków:
- Naczynia, sitko, gaza i butelka zostały dokładnie umyte oraz wyparzone.
- Płatki róży są czyste i nie pochodzą z kwiatów traktowanych pestycydami.
- Do przygotowania użyto wody destylowanej, a nie kranowej.
- Butelka jest szczelnie zamknięta i przechowywana w lodówce.
- Tonik nie zmienił zapachu, koloru ani klarowności.
Zmętnienie, osad, nietypowy zapach, zmiana koloru albo śliska konsystencja oznaczają, że preparat trzeba wyrzucić. Nie próbuj przedłużać jego trwałości przez przechowywanie w temperaturze pokojowej ani przez dolewanie przypadkowych składników.
Jak stosować tonik różany?
Używaj go po umyciu twarzy, przed nałożeniem serum lub kremu. Niewielką ilość możesz nanieść na czysty płatek kosmetyczny i delikatnie przetrzeć skórę, omijając okolice oczu. Wygodniejszą metodą jest spryskanie twarzy atomizerem z odległości kilkunastu–kilkudziesięciu centymetrów i pozostawienie płynu do wchłonięcia.
Przed pierwszym zastosowaniem wykonaj próbę uczuleniową. Nałóż odrobinę toniku na skórę przedramienia albo za uchem i obserwuj ją przez 24 godziny. Zaczerwienienie, swędzenie lub pieczenie są wskazaniem do zmycia produktu i rezygnacji z aplikacji na twarz. Przy silnym podrażnieniu skonsultuj się z dermatologiem.
Domowy tonik z wody różanej najlepiej traktować jako krótko przechowywany, prosty etap pielęgnacji. Jego trwałość zależy przede wszystkim od czystości podczas przygotowania, chłodnego przechowywania i szybkiego zużycia.
Artykuł nie stanowi porady medycznej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W przypadku silnego podrażnienia lub reakcji alergicznej skonsultuj się ze specjalistą.
